Είναι τόσο κακό να μην γνωρίζεις στα 20 σου τι θέλεις να κάνεις για την υπόλοιπη ζωή σου; Ακόμα ψάχνω να βρω τον εαυτό μου,να βρω ποια είμαι και ποια θέλω να γίνω,θεμελιώδη ερωτήματα με βασανίζουν καθημερινά,είμαι μπερδεμένη,διαβάζω μήπως και ανοίξουν οι ορίζοντες μου και βρω αυτό που ψάχνω, μα κάθε σκέψη μου φτάνει σε αδιέξοδο.Εκεί που πιστεύω ότι φτάνω στην άκρη του νήματος εκεί το νήμα κόβεται και μένω το ίδιο μετέωρη με όταν ξεκίνησα. Δεν ξέρω τι θέλω να κάνω στη ζωή μου,μα ξέρω ότι δεν είμαι έτοιμη να το αποφασίσω ακόμα.Θέλω πρώτα να δω πράγματα,όσα περισσότερα μπορώ, μέχρι να ωριμάσει και να κατασταλάξει μέσα μου αυτή η ιδέα του αύριο.Διαρκώς προβάλουν τα "θέλω" τους πάνω μου,"θέλω" που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ και τώρα ήρθε η σειρά μου να τα κάνω.Μα δεν το θέλω.Για ορισμένα από αυτά είναι μονάχα από αντίδραση.Έχω τα δικά μου θέλω,τα δικά μου όνειρα,τα δικά μου συναισθήματα.Μα κανείς τους δεν ρώτησε για αυτά.Η μια και μοναδική ερώτηση είναι πότε θα πάρω πτυχίο.Ποτέ! Που ξέρεις ίσως εν τω μεταξύ βρω το θάρρος και φύγω μακριά,να ψάξω να βρω αυτό που πραγματικά έχει σημασία,τον εαυτό μου.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου