Έτσι ξαφνικά,αστραπιαία πέρασε από το μυαλό μου μια σκέψη που έκανε το κορμί μου να παγώσει για λίγο.Τι θα συμβεί εάν δεν είμαι αρκετά καλή σε κάτι ώστε να πάω μπροστά και να κάνω πραγματικότητα όλα όσα ονειρεύομαι; Από μικρή φαντασιωνόμουν πως με την πρώτη ευκαιρία που θα μου δινόταν θα έφευγα από την Ελλάδα,θα πήγαινα στο εξωτερικό όπου επιτέλους η αξία μου θα αναγνωριζόταν μια και εδώ πέρα δεν θα μπορούσαν ποτέ να την κατανοήσουν.Μα τώρα έχει σχεδόν φτάσει ο καιρός να αποφοιτήσω από το πανεπιστήμιο και δεν έχω ιδέα τι θα κάνω μετά.Εξακολουθώ να θέλω να φύγω στο εξωτερικό ελπίζοντας πως εκεί θα αναγνωριστεί η αξία μου.Αλλά για ποια αξία μιλάμε; Σε επαγγελματικό επίπεδο πάντα.Το σχετικά καλό απολυτήριο λυκείου και το σχετικά καλό πτυχίο που θα πάρω,που δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από ένα χαρτί μια και η γνώση δεν ήρθε ποτέ;Το πτυχίο των Αγγλικών,τα σκονισμένα Γαλλικά ή τα ελάχιστα Ισπανικά που παράτησα προτού καλά καλά αρχίσω; Ποιος δεν τα έχει όλα αυτά;Γιατί να θελήσει κάποιος να προσλάβει εμένα;Όχι πως ξέρω για ποιο πράγμα θέλω να με προσλάβουν.Ακόμα δεν έχω καταλήξει τι θέλω να κάνω και σύντομα θα μπω στη τρίτη δεκαετία της ζωής μου.Στο ιδανικό μου σενάριο θα είχα άφθονα χρήματα ώστε να μην χρειάζεται να με απασχολεί το προς το ζην και θα περνούσα τον χρόνο μου γράφοντας,ζωγραφίζοντας σε απομονωμένα μέρη,θα ταξίδευα διαρκώς,θα γνώριζα νέα μέρη και νέους ανθρώπους και κάθε μέρα θα μεθούσα από έρωτα!Μα για να τα κάνεις όλα αυτά πρέπει να έχεις το κάτι τις,να έχεις βρει την άκρη στη ζωή σου.Όσο περνάει ο καιρός ο φόβος με κυριεύει.Μήπως όλα όσα ονειρεύομαι τόσα χρόνια να κάνω δεν εκπληρωθούν ποτέ,φοβάμαι μήπως καταλήξω πως δεν έχω κανένα ιδιαίτερο ταλέντο και ξυπνήσω μια μέρα κάπου σε ένα διαμέρισμα κάπου στην Κρήτη,παντρεμένη με παιδιά,μια απλή νοικοκυρά που ήταν πολύ δειλή για να κυνηγήσει τα όνειρα της και ζει στη μιζέρια της σκιάς που άφησαν πίσω τους.Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου.Γιατί πάντα πίστευα πως θα γίνω κάτι σπουδαίο.Πρέπει να το προσπαθήσω,να ανακαλύψω τα ταλέντα μου και να τα εξελίξω.Γιατί εάν χαθεί η δημιουργικότητα από τη ζωή μου δεν θα υπάρχει πια ζωή,μονάχα κάτι που κάποτε της έμοιαζε.Πολύ βάρυνε η ατμόσφαιρα ξαφνικά.Είναι που θέλω να κάνω κάτι σημαντικό στη ζωή μου.Και έτσι όπως αφήνω τις μέρες να περνάνε σύντομα θα είναι πολύ αργά.Ας έφευγα για το Παρίσι αύριο κιόλας.Σε ένα τέτοιο σκηνικό δεν μπορείς παρά να μαγευτείς,να ερωτευτείς,να δημιουργήσεις,να τελειοποιηθείς!Ορίστε ανακάλυψα αυτό που τρέμω πιο πολύ.Αυτό και την μοναξιά.